Każde zakończenie wieloletniej drogi zawodowej jest wyjątkowym momentem.
W Uniwersyteckim Dziecięcym Szpitalu Klinicznym im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku odbyło się spotkanie poświęcone dwóm pielęgniarkom – Pani Małgorzacie i Pani Elżbiecie, które po wielu latach pracy, pełnej zaangażowania i odpowiedzialności, przeszły na zasłużoną emeryturę. Była to okazja do wyrażenia szczerych podziękowań za profesjonalizm, empatię oraz nieoceniony wkład w opiekę nad najmłodszymi pacjentami i rozwój naszej szpitalnej społeczności.
Dyrektor Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku, prof. Anna Wasilewska, wraz z Zastępcą Dyrektora ds. Pielęgniarstwa Elżbietą Sienkiewicz, podziękowały odchodzącym na emeryturę pielęgniarkom za lata oddanej służby, zaangażowania i codziennej troski o zdrowie oraz bezpieczeństwo dzieci. Spotkanie przebiegało w serdecznej atmosferze, pełnej ciepłych słów, wspomnień i wzruszeń, będąc wyrazem uznania dla ich wieloletniej pracy.
Podczas uroczystości nie zabrakło życzeń i kwiatów. Były one symbolem wdzięczności całej społeczności Szpitala za profesjonalizm, odpowiedzialność i niezwykłe serce wkładane każdego dnia w wykonywanie zawodu pielęgniarki.
Przez wiele lat swojej pracy obie Panie z niezwykłym oddaniem wykonywały swoją misję, łącząc najwyższe kompetencje zawodowe z empatią, życzliwością i wrażliwością na potrzeby drugiego człowieka. Swoją postawą budowały atmosferę zaufania, wzajemnego szacunku i współpracy, pozostawiając trwały ślad nie tylko w pamięci współpracowników, ale przede wszystkim w sercach małych pacjentów i ich bliskich.
Dziękujemy za wszystkie lata służby, za dobro, którym każdego dnia obdarzały innych, oraz za wkład w budowanie miejsca, w którym profesjonalna opieka medyczna niezmiennie idzie w parze z życzliwością, empatią i szacunkiem dla drugiego człowieka. Państwa praca na zawsze pozostanie ważną częścią historii Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku.
Na nowym etapie życia życzymy Pani Małgorzacie i Pani Elżbiecie przede wszystkim zdrowia, spokoju, radości oraz czasu na realizację marzeń i pasji, na które dotąd często brakowało chwili. Niech emerytura będzie czasem zasłużonego odpoczynku, rodzinnego ciepła i satysfakcji z pięknego dorobku zawodowego, a dobro okazywane przez lata najmłodszym pacjentom i ich rodzinom niech każdego dnia wraca do Nich z życzliwością, wdzięcznością i szacunkiem.