Zoom in Regular Zoom out

Zasady przygotowania pacjentów do badań

INFORMACJA DLA RODZICÓW NA TEMAT PRZYGOTOWANIA PACJENTÓW  DO BADAŃ DIAGNOSTYCZNYCH WYKONYWANYCH NAJCZĘŚCIEJ W UDSK

Pobyt dziecka w szpitalu to sytuacja wyjątkowo trudna – zarówno dla dziecka jak też jego rodziców. Aby zminimalizować stres związany z badaniami , które będzie miało wykonane Państwa dziecko przygotowaliśmy INFORMACJE DLA RODZICÓW O BADANIACH NAJCZĘŚCIEJ WYKONYWANYCH.

 I. BADANIA DIAGNOSTYKI LABORATORYJNEJ:

POBIERANIE KRWI U DZIECKA >>> zobacz


  • Przed pobraniem krwi do badań laboratoryjnych pacjent powinien pozostawać przez ok 12 godzin na czczo i w tym czasie nie powinien przyjmować żadnych płynów i posiłków.
  • U noworodków i niemowląt pobranie krwi może odbyć się po 4 h od ostatniego karmienia.
  • Powyższe zakresy godzin mogą ulec zmianie na zlecenie lekarza np. tryb pilny
  • Pobranie powinno odbyć się o określonej porze dnia, zwykle jeśli nie ma specjalnych wymagań między godz. 6.00 a 9.00 rano.
  • Pobranie odbędzie się z użyciem zestawu jednorazowego z zastosowaniem zasad aseptyki.
  • O wyborze miejsca wkłucia decyduje personel pielęgniarski.
  • Pobranie krwi dla noworodka, niemowlęcia lub dziecka małego lub pobudzonego najczęściej odbywa się przez 2 pielęgniarki.
  • W celu minimalizacji stresu wskazane jest wcześniejsze psychiczne przygotowanie dziecka starszego przez rodzica a gdy nie ma takiej możliwości to przez personel lekarski lub pielęgniarski.
  • Jeżeli rodzice wyrażają wolę, mogą być obecni podczas pobierania krwi u dziecka.

POBIERANIE MOCZU NA BADANIE OGÓLNE U NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI W WARUNKACH SZPITALNYCH >>> zobacz

  • Bezpośrednio przed pobraniem moczu należy umyć ręce i założyć rękawice.
  • Dokładnie umyć okolicę ujścia cewki moczowej wodą z mydłem, następnie spłukać czystą wodą i osuszyć.
  • W czasie mycia u dziewczynek należy rozchylić wargi sromowe a u chłopców odprowadzić napletek.
  • U niemowląt najlepiej jest czekać na spontaniczną mikcję np. po obfitym karmieniu
  • Mocz pobieramy do plastikowego, jednorazowego pojemnika z zakrętką.
  • U niemowląt można przykleić do skóry krocza specjalny
  • Przed przyklejeniem woreczka należy wykonać dokładnie toaletę krocza i ud opisaną powyżej.
  • Woreczek nie powinien być przyklejony dłużej niż 3 godziny.
  • Zaraz po oddaniu moczu woreczek należy odkleić i przelać jego zawartość do czystego, zamykanego naczynia.

POBIERANIE MOCZU NA POSIEW U NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI W WARUNKACH SZPITALNYCH >>> zobacz

  • Przygotowanie dziecka do pobrania próbki moczu na posiew jest takie samo jak na badanie ogólne. Dodatkowo ujście cewki moczowej należy przemyć Octeniseptem i odczekać minimum 1 minutę, aż przemyty obszar będzie suchy lub osuszyć jałowym gazikiem.
  • Sposób pobierania moczu zależy od wieku. U niemowląt najlepszym sposobem jest wyczekanie chwili aż dziecko samo odda mocz.
  • Pojemnik musi być jałowy. Mocz powinien być pobrany bezpośrednio do pojemnika ze środkowego strumienia. Należy uważać, aby nie dotknąć brzegów jałowego naczynia ani wnętrza zakrętki.
  • Zaraz po pobraniu moczu należy naczynie zamknąć i jak najszybciej dostarczyć do laboratorium.

POBIERANIE MOCZU NA BADANIE OGÓLNE U DZIECI STARSZYCH W WARUNKACH SZPITALNYCH >>> zobacz

  • Dziecko, którego badanie dotyczy otrzymuje informację dotyczącą  prawidłowego wykonania toalety krocza, celu i sposobu pobrania moczu do badania; Dyżurująca pielęgniarka zawsze nadzoruje wykonanie badania, nawet jeżeli dziecko jest starsze
    i samodzielne. Jeżeli dziecku towarzyszy rodzic również zostaje poinformowany jak może pomóc.
  • Dziecko przed badaniem powinno dokładnie umyć okolicę ujścia cewki moczowej wodą z mydłem, następnie spłukać czystą wodą i osuszyć.
  • W czasie mycia dziewczynki powinny rozchylić wargi sromowe, a chłopcy odprowadzić napletek.
  • Należy oddać mocz bezpośrednio do otrzymanego uprzednio pojemnika.
  • Po pobraniu moczu pojemnik należy szczelnie zamknąć i przekazać pielęgniarce.

POBIERANIE MOCZU NA POSIEW U DZIECI STARSZYCH W WARUNKACH SZPITALNYCH >>> zobacz

  • Przygotowanie dziecka do pobrania próbki moczu na posiew jest takie samo jak na badanie ogólne. Dodatkowo ujście cewki moczowej należy przemyć Octeniseptem i odczekać 1 minutę, aż przemyty obszar będzie suchy lub osuszyć go jałowym gazikiem.
  • Pojemnik musi być jałowy.
  • U starszych chłopców mocz pobiera się na stojąco a dziewczynki powinny przykucnąć w szerokim rozkroku.
  • Mocz powinien być pobrany bezpośrednio do pojemnika ze środkowego strumienia. Należy uważać , aby nie dotknąć brzegów jałowego naczynia ani wnętrza zakrętki.
  • Zaraz po pobraniu moczu należy naczynie zamknąć i jak najszybciej przekazać pielęgniarce, która uruchomi procedurę przekazania próbki do laboratorium.
  • W czasie pobierania moczu należy stworzyć warunki do poszanowania intymności i godności osobistej dziecka.

POBIERANIE MOCZU DO BADANIA OGÓLNEGO U NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI W WARUNKACH DOMOWYCH >>> zobacz

  • Umyć skórę okolicy krocza i narządów płciowych ciepłą wodą z mydłem następnie spłukać czystą wodą i osuszyć
  • Należy wziąć dziecko na ręce i przytrzymać nogi w odwiedzeniu
  • Oczekiwanie na mikcję jest najkrótsze po porannym posiłku
  • Mocz należy pobrać bezpośrednio do przygotowanego wcześniej pojemnika zakupionego w aptece
  • Po pobraniu pojemnik szczelnie zamknąć i jak najszybciej dostarczyć do laboratorium. Jeśli jest to niemożliwe, próbkę moczu należy przechowywać w lodówce(4st.C) i w ciągu kilku godzin dostarczyć do laboratorium.

POBIERANIE MOCZU DO BADANIA BAKTERIOLOGICZNEGO U NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI W WARUNKACH DOMOWYCH >>> zobacz

  • Po umyciu skóry okolicy krocza, osuszeniu papierowym ręcznikiem narządów płciowych należy przemyć ujście cewki moczowej jałowym gazikiem nasączonym środkiem odkażającym np. Octenisept, wziąć dziecko na ręce i przytrzymać nogi w odwiedzeniu
  • Oczekiwanie na mikcję jest najkrótsze po porannym posiłku
  • Mocz należy pobrać bezpośrednio do jałowego pojemnika zakupionego w aptece nie dotykając brzegu i wewnętrznej powierzchni pojemnika oraz zakrętki
  • Obowiązuje pobranie środkowego strumienia moczu
  • Po pobraniu pojemnik szczelnie zamknąć ,próbkę moczu należy przechowywać w lodówce(w temp.4st.C) i w ciągu 2 – 4 godzin dostarczyć do laboratorium.

POBIERANIE MOCZU U NIEMOWLĄT – DODATKOWE INFORMACJE >>> zobacz


  • U niemowląt można często wywołać odruch oddawania moczu poprzez masowanie ręką okolicy lędźwiowej, odruch ten występuje w kilka minut po rozpoczęciu masowania
  • Innymi możliwościami uzyskania moczu do badania ogólnego to przyklejenie specjalnego woreczka zakupionego w aptece po uprzednim wykonaniu toalety opisanej wyżej
  • Po napełnieniu woreczka należy go odkleić i całą zawartość przelać do pojemnika szczelnie go zamykając
  • Nie wolno pobierać moczu z woreczka na badanie bakteriologiczne !

 

POBIERANIE MOCZU DO BADANIA BAKTERIOLOGICZNEGO W WARUNKACH DOMOWYCH – DZIECI STARSZE >>> zobacz

Chłopcy:

  • umycie rąk wodą z mydłem i osuszenie jednorazowym ręcznikiem
  • ściągnięcie napletka i umycie żołędzi prącia ciepłą wodą z mydłem następnie dokładne spłukanie czystą wodą i osuszenie jednorazowym ręcznikiem
  • przemycie ujścia cewki moczowej jałowym gazikiem nasączonym środkiem odkażającym np.Octenisept, oddanie około połowy zawartości pęcherza do ubikacji, a następnie nie przerywając strumienia moczu, pobrać około 10 ml moczu bezpośrednio do przygotowanego jałowego naczynia zakupionego w aptece nie dotykając brzegu i wewnętrznej powierzchni pojemnika oraz zakrętki
  • zamknięcie natychmiastowe naczynia
  • próbkę moczu należy przechowywać w lodówce( w temp.4st.C) i w ciągu 2 – 4 godzin dostarczyć do laboratorium

 Dziewczęta:

  • umycie rąk wodą z mydłem, wysuszenie jednorazowym ręcznikiem
  • umycie sromu ciepłą wodą z mydłem starannie od przodu do tyłu, następnie dokładne spłukanie czystą wodą i osuszenie jednorazowym ręcznikiem
  • przemycie ujścia cewki moczowej jałowym gazikiem nasączonym środkiem odkażającym np.Octenisept(ruchem od przodu do tyłu)
  • opróżnienie do ubikacji połowy zawartości pęcherza, a następnie nie przerywając strumienia moczu, pobrać około 10 ml moczu bezpośrednio do przygotowanego jałowego naczynia zakupionego w aptece nie dotykając brzegu i wewnętrznej powierzchni pojemnika oraz zakrętki
  • zamknięcie natychmiastowe naczynia
  • próbkę moczu należy przechowywać w lodówce( w temp.4st.C) i w ciągu 2 – 4 godzin dostarczyć do laboratorium

POBIERANIE MOCZU DO BADANIA OGÓLNEGO W WARUNKACH DOMOWYCH – DZIECI STARSZE >>> zobacz

  • Próbkę moczu do badania ogólnego należy pobrać z moczu oddanego po nocy
  • Nie należy oddawać moczu do badania w czasie krwawienia miesiączkowego (w przypadku dziewcząt)
  • Mocz oddaje się bezpośrednio do naczynia zakupionego w aptece
  • Przed badaniem ogólnym moczu należy się podmyć pod bieżącą ciepłą wodą z mydłem i osuszyć papierowym ręcznikiem

”POBIERANIE

POBIERANIE KAŁU DO BADANIA >>> zobacz


Cel –  diagnostyczny
Przygotowanie:
Dziecko nie musi być pozostawione na czczo, jeżeli pacjent jest małym dzieckiem pobranie materiału jest wykonywane przez pielęgniarkę lub poinstruowanego rodzica

Pobranie:

  • Ze świeżo oddanego kału, łopatką przytwierdzoną do pokrywki pojemnika na kał jest pobierana próbka kału wielkości orzecha włoskiego lub 2-3 ml płynnego kału.
  • Materiał jest pobierany z różnych miejsc, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc o zmienionym wyglądzie (ropa, krew, śluz)
  • Do badań parazytologicznych kał jest pobierany 3 – krotnie, ( w odstępach 3-4 dniowych)

POMIAR POZIOMU GLUKOZY WE KRWI ZA POMOCĄ GLUKOMETRU - INFORMACJA DLA RODZICÓW HOSPITALIZOWANEGO DZIECKA >>> zobacz


Cel badaniaocena wartości glikemii

Przygotowanie i wykonanie badania

  • Badanie polega na pobraniu krwi włośniczkowej z nakłutej opuszki palca
  • Standardowy profil glikemii wykonujemy co najmniej dwukrotnie w ciągu doby; rano 8 godzin po spożyciu ostatniego posiłku) oraz 2 godziny po posiłku. O ilości koniecznych pomiarów decyduje lekarz.
  • Przed badaniem pacjent powinien mieć starannie umyte całe powierzchnie dłoni ciepłą wodą z mydłem, bez użycia środków dezynfekcyjnych, następnie  dokładnie osuszone, najlepiej jednorazowym ręcznikiem.
  • Pielęgniarka nakłuwa opuszkę palca, pobiera kropelkę krwi do badania i zabezpiecza opuszkę gazikiem.

Żeby zabieg był bezpieczny i niebolesny stosowane są  jednorazowe sterylne i automatyczne nakłuwacze.

II. PUNKCJA LĘDŹWIOWA:

>>> zobacz

 Cel –  diagnostyczny

Przygotowanie dziecko do zabiegu nie musi być pozostawione na czczo.

Nakłucie lędźwiowe jest to zabieg polegający na wprowadzeniu igły punkcyjnej do przestrzeni podpajęczynówkowej w obrębie kanału rdzeniowego. Miejscem nakłucia jest przestrzeń między kręgami lędźwiowymi; trzecim i czwartym lub czwartym i piątym.

Zabieg wykonywany jest w gabinecie zabiegowym przez lekarza i dwie pielęgniarki. W przypadku gdy dziecko jest pobudzone ruchowo wskazana jest obecność dodatkowej osoby (lekarz, pielęgniarka)

III. BADANIA URODYNAMICZNE:

Klinika Chirurgii i Urologii Dziecięcej

PRZEPŁYWY CEWKOWE>>> zobacz

Badanie polega na oddaniu moczu pod kontrolą.

  • Dziecko w dniu badania nie musi być na czczo , może zjeść śniadanie z obfitą ilością płynów.
  • Przed badaniem należy wykonać toaletę krocza.
  • Przygotowujemy płyny dla dziecka od 0,5 – 1l (w zależności od wieku )
  • Dziecko przed badaniem powinno mieć naturalnie wypełniony pęcherz.
  • Podczas badania dziecko musi samo zgłosić chęć oddania moczu. W międzyczasie staramy się aby dziecko wypiło wyznaczoną dla niego objętość płynów.
  • Wskazany jest pomiar częstości i objętości każdej porcji oddawanego moczu przez 2 dni obserwacji. Pomiar ten obowiązuje przed każdym następnym kontrolnym badaniem.
  • Wskazane jest posiadanie zapasowej bielizny, skarpetek.
  • Przepływy cewkowe nie są wykonywane u dziewczynek w czasie miesiączki.
  • Przepływy cewkowe nie są wykonywane u dzieci z biegunką.

CYSTOMETRIA PRZEPŁYWOWA>>> zobacz

  • Dziecko w dniu badania nie musi być na czczo.
  • Może przyjmować płyny , ale nie więcej niż zwykle.
  • W przeddzień badania wlew przeczyszczający, u dzieci z przepukliną oponowo- rdzeniową głęboki wlew przeczyszczający codziennie przez 3 kolejne wieczory poprzedzające badanie.
  • Wskazany jest pomiar częstości i objętości oddawanego moczu przez 2 dni obserwacji a u dzieci z pęcherzem neurogennym pomiar objętości moczu uzyskiwanych w czasie przerywanego cewnikowania. Pomiar ten obowiązuje przed każdym następnym kontrolnym badaniem.
  • Wskazane jest posiadanie zapasowej bielizny, skarpetek, szlafrok.

Klinika Pediatrii i Nefrologii / Pracownia Urodynamiki

Dr hab. n. med. Agata Korzeniecka-Kozerska   e-mail  agatakozerska@poczta.onet.pl tel. 857450 663  godz. 9.00-12.00
Dr n. med. Elżbieta Kuroczycka-Saniutycz  e-mail   e.kuroczycka@wp.pl  tel. 857450658  godz. 9.00-13.00
Lek. Joanna Bagińska  rezydent, doktorant  e-mail joasiabaginska14@wp.pl
Lek. Alicja Liszewska rezydent doktorant  e-mail aliszewska@vp.pl
Piel. Elżbieta Sidor  tel. 857450791  godz. 8.00-13.00
Fizjoterapeuta  Urszula Rusiłowicz  e-mail    iklinped@umb.edu.pl  tel. 857459821   9.00-13.00


PRZEPŁYWY CEWKOWE>>> zobacz

INFORMACJA O BADANIU

Przepływ cewkowy jest badaniem nieinwazyjnym, które można wykonać dopiero u dzieci, które opanowały umiejętność oddawania moczu do toalety!

PRZYGOTOWANIE

1. w dniu badania dziecko powinno zjeść śniadanie z obfitą ilością płynów
2. w dniu badania należy wykonać toaletę krocza
3. dziecko powinno być napojone w sposób naturalny w ciągu godziny poprzedzającej badanie (0,3-0,5 litra napoju w zależności od wieku pacjenta),
4.  należy zabrać ze sobą płyny do picia od 0.5-1 l w zależności od wieku dziecka
5. na przepływ cewkowy dziecko musi przyjść z dobrze wyrażoną chęcią oddania moczu; nie przypominamy i nie pytamy o to czy dziecko chce „siku”; dziecko ma samo zgłosić chęć oddania moczu. W międzyczasie staramy się, aby dziecko wypiło wyznaczona dla niego objętość płynów. W razie pytań proszę o kontakt z Pielęgniarką z Pracowni Urodynamicznej – tel. 857450791
6. przepływ cewkowy powtarzany jest 3 x w celu obiektywizacji wyniku.. Może być 2 x jeśli wynik badania będzie porównywalny. O tym decyduje Pani Pielęgniarka w Pracowni Urodynamicznej
7.  badanie odbywa się w Pracowni Urodynamicznej UDSK (IV piętro, odcinek B) . Na badanie należy zgłosić się rano w godzinach 8.00-9.00.
8. wskazane jest posiadanie dodatkowej bielizny, skarpetek.
9. przepływy nie są wykonywane u dzieci z biegunką, wymiotujących, gorączkujących oraz u dziewczynek w trakcie miesiączki

PRZEBIEG BADANIA

Badanie przeprowadza się w momencie zgłaszania przez dziecko dobrze wyrażonej potrzeby oddania moczu.
Badanie polega na spontanicznym oddaniu moczu do toalety podłączonej do urządzenia, które ocenia strumień moczu w jednostce czasu. Następnie przy pomocy aparatu USG dokonuje się oceny objętości moczu zalegającego w pęcherzu moczowym po oddaniu moczu.
Czas badania – ok. 20 min.
Badanie nie wymaga podawania leków przeciwbakteryjnych.
Planowe badania przepływów cewkowych wykonywane są w piątki po wcześniejszym ustaleniu terminu
Badania kontrolne po włączeniu leczenia wykonywane są w poniedziałki.
Badania przepływów cewkowych przed cystometrią wykonywane są w poniedziałki w tygodniu poprzedzającym termin cystometrii.

BADANIE URODYNAMICZNE PEŁNE ( CYSTOMETRIA)>>> zobacz

INFORMACJA O BADANIU

Cystometria jest badaniem inwazyjnym, możliwym do przeprowadzenia w każdym wieku przy odpowiedniej współpracy dziecka i opiekunów.
Badanie urodynamiczne polega na ocenie czynności dolnego odcinka dróg moczowych, od których zależy prawidłowe gromadzenie moczu i opróżnianie pęcherza moczowego.
Badanie urodynamiczne pozwala dokładnie określić rodzaj zaburzeń czynności dolnych dróg moczowych i ustalić przyczynę zaburzeń oddawania moczu, moczenia nocnego i dziennego. Aparat do wykonywania badania urodynamicznego jest podłączony do komputera, który dokonuje analizy danych i przedstawia je w formie wykresu i danych liczbowych.

PRZYGOTOWANIE DO CYSTOMETRII

2-3 dni przed badaniem należy wykonać badanie ogólne moczu (w przypadku nieprawidłowych wyników należy skontaktować się z lekarzem z Pracowni Urodynamiki w UDSK tel. 857450658 ).

W DNIU PORZEDZAJACYM BADANIE

ok. godz. 16.00-18.00 należy doprowadzić do wypróżnienia:
W tym celu:
–  dzieciom do 1 r.ż.  można podać doodbytniczo czopek glicerynowy,
–  u dzieci starszych należy wykonać lewatywę (gotowy preparat do nabycia w aptece – ENEMA),
–  dzieci z pęcherzem neurogennym lub problemem zaparć wymagają wykonania lewatyw przez 3 kolejne dni poprzedzające badanie

W DNIU BADANIA

1.    rano należy podać dziecku leki przeciwbakteryjne (Furagin – należy podać dziecku w dniu badania  rano) w pełnej dawce (dawka powinna być ustalona przez lekarza rodzinnego lub nefrologa kierującego na badanie urodynamiczne).
2.    w dniu badania należy jeść lekkostrawne posiłki, a wypijane napoje nie powinny być gazowane w ilości takiej jak zwykle.
3.    dzieci powinny w domu oddać mocz po nocy!
4.    W dniu badania należy wykonać dokładna toaletę krocza
5.    na badanie należy zgłosić się z aktualnym prawidłowym wynikiem badania ogólnego moczu, całą dotychczasowa dokumentacje medyczną i wypełnionym dzienniczkiem mikcji (jeżeli był zlecony).
6.    ważna jest informacja o rodzaju i dawkach stosowanych aktualnie leków u dziecka.
7.    Wskazane jest posiadanie zapasowej bielizny, skarpetek
8.    W przypadku pojawienia się objawów dyzurycznych w ciągu kilku dni po badaniu lub podwyższonej temperatury ciała należy wykonać badanie ogólne moczu

UWAGA: Uczulenie na latex zgłaszamy przed badaniem urodynamicznym.

PRZEBIEG BADANIA

Badanie odbywa się na specjalnym do tego celu przeznaczonym pomieszczeniu, w intymnej i w miarę bezstresowej dla pacjenta atmosferze.
Dziecku rozebranemu do połowy (dolna połowa ciała) podaje się środek znieczulający miejscowo w postaci żelu. Następnie przez cewkę moczową zakłada cewnik do pęcherza moczowego i dokonuje pomiaru objętości wypływającego moczu. Drugi, podobny cewnik, badający zakłada pacjentowi do odbytnicy.
Pierwsza faza badania polega na powolnym wypełnianiu pęcherza moczowego solą fizjologiczną poprzez cewnik założony do pęcherza moczowego, aż do momentu odczuwania przez pacjenta uczucia parcia na mocz.
Druga faza badania (analiza ciśnienia – przepływu) polega na ocenie zmian ciśnień i pomiaru strumienia moczu w trakcie mikcji.
W czasie całego badania prowadzi się zapis uzyskiwanych wyników.
Czas badania – około 40 minut.
Po badaniu dziecko otrzymuje leki przeciwbakteryjne (najczęściej Furagin 5 dni).
Badania wykonywane są we wszystkie dni tygodnia w godzinach rannych ( 8.00-10.00) po wcześniejszym ustaleniu terminu badania

ĆWICZENIA BIOFEEDBACK>>> zobacz

INFORMACJA O BADANIU

Ćwiczenie biofeedback jest zabiegiem nieinwazyjnym, które można wykonać dopiero u dzieci, które jest w stanie aktywnie współpracować z fizjoterapeutą.

 PRZYGOTOWANIE

  1. W dniu badania dziecko powinno zjeść normalny posiłek z niezbyt obfita ilością płynów
  2. W dniu badania należy wykonać toaletę krocza
  3. Należy zabrać ze sobą płyny do picia od 0.5-1 l w zależności od wieku dziecka
  4. Przed lub poćwiczeniach dziecko zostanie poproszone o wykonanie przepływu cewkowego, na który musi się zgłosić z dobrze wyrażoną chęcią oddania moczu; nie przypominamy i nie pytamy o to czy dziecko chce „siku”; dziecko ma samo zgłosić chęć oddania moczu.
  5. Przepływ cewkowy wykonywany jest 1-2 x
  6. Badanie odbywa się w Pracowni Urodynamicznej UDSK (IV piętro, odcinek B). Na badanie należy zgłosić się rano w godzinach 8.00-9.00 po wcześniejszym ustaleniu terminu badania w Klinice Pediatrii i Nefrologii u Pani Urszuli Rusiłowicz – fizjoterapeutki z Pracowni Urodynamicznej.
  7. Ćwiczenia i przepływy nie są wykonywane u dzieci z biegunką, wymiotujących, gorączkujących oraz u dziewczynek w trakcie miesiączki.

PRZEBIEG BADANIA

Ćwiczenie przeprowadza się w Pracowni Urodynamicznej używając specjalnie do tego przeznaczonego programu komputerowego.
W tym celu zakłada się elektrody w okolicę odbytu, które  przekazują reakcje ze strony dziecka (napinanie i relaksację mięśni przepony miednicy małej) do komputera. Sygnał ten jest analizowany i przedstawiany w postaci wykresu lub innej interaktywnej gry.
Przepływ cewkowy wykonywany jest zgodnie z opisem badania : patrz „uroflowmetria”
Czas badania – ok. 40 min.
Przygotowanie do ćwiczenia nie wymaga podawania leków przeciwbakteryjnych.
Planowe ćwiczenia wykonywane są we wtorki po wcześniejszym ustaleniu terminu.

AMBULATORYJNA ( KILKUGODZINNA) URODYNAMIKA>>> zobacz


FLOW EMG>>> zobacz


TENS>>> zobacz

INFORMACJA O BADANIU

TENS to inaczej przezskórna  elektrostymulacja przedkrzyżowa, która należy do metod neuromodulacji. Opiera się na zasadzie możliwości redukowania aktywności części układu  nerwowego  odpowiedzialnego  za  nadczynne  skurcze  wypieracza pęcherza moczowego poprzez  stymulację  prądem  niskich  częstotliwości.  Pomaga to przywrócić prawidłową aktywność nerwów, które odpowiadają za kontrolę czynności dolnych dróg moczowych.

PRZYGOTOWANIE

1. w dniu badania dziecko powinno zjeść normalny posiłek  z niezbyt obfita ilością płynów
2.  należy zabrać ze sobą płyny do picia od 0.5-1 l w zależności od wieku dziecka
3. przed lub po ćwiczeniach dziecko zostanie poproszone o wykonanie przepływu cewkowego, na który musi się zgłosić z dobrze wyrażoną chęcią oddania moczu; nie przypominamy i nie pytamy o to czy dziecko chce „siku”; dziecko ma samo zgłosić chęć oddania moczu.
4. przepływ cewkowy wykonywany jest 1-2 x
5.  badanie odbywa się w Pracowni Urodynamicznej UDSK (IV piętro, odcinek B) .

PRZEBIEG BADANIA

Ćwiczenie przeprowadza się w Pracowni Urodynamicznej używając specjalnie do tego przeznaczonego aparatu i elektrod. Elektrody zakłada się  w pobliżu nerwów w dolnej części pleców, w okolicę krzyżową. Przenoszą one impulsy elektryczne o niskiej częstotliwości do nerwów kontrolujących pracę pęcherza. Częstotliwość prądu ustalana jest pod  nadzorem uroterapeuty, do odczuć dziecka. Przepływ prądu pacjent może odczuwać jedynie jako delikatne łaskotanie, wibracje.  Sesja trwa 10 min., impulsy podawane są w sposób przerywany, na przemian z  kilkunastosekundowymi przerwami.
Przed lub po sesji pacjent poproszony zostanie o wykonanie przepływu cewkowego zgodnie z opisem badania : patrz „uroflowmetria”.
Czas badania – ok. 20 min.
Przygotowanie do ćwiczenia nie wymaga podawania leków przeciwbakteryjnych.
Planowe ćwiczenia wykonywane są w środy po wcześniejszym ustaleniu terminu z doktor Joanną Bagińską pod numerem telefonu 516 – 630 – 471. (aktywny w dni powszednie od 8 do 15).

 IV. BADANIA ENDOSKOPOWE PRZEWODU POKARMOWEGO:

KOLONOSKOPIA>>> zobacz

Cel badania  ;

 Kolonoskopia to badanie, które umożliwia obejrzenie wnętrza całego jelita grubego przy użyciu giętkiego endoskopu wprowadzonego do jelita grubego poprzez bańkę odbytnicy, esicę i okrężnicę zstępującą, poprzecznicę i okrężnicę wstępującą do zastawki krętniczo-kątniczej. Przy użyciu dodatkowych instrumentów, podczas kolonoskopii  istnieje  możliwość pobrania wycinków śluzówki do badania histopatologicznego. U dzieci badanie jest wykonywane w znieczuleniu ogólnym.

Przygotowanie do badania

  1. Na 7 dni przed kolonoskopią:
  • Przerwać podawanie dziecku preparatów żelaza, leków antyagregacyjnych (aspiryna, akard) po wcześniejszej konsultacji z lekarzem, który zlecił podawanie tych leków.
  • Nie podawać dziecku owoców pestkowych, zwłaszcza z drobnymi pestkami (kiwitruskawkiwinogrona) oraz pieczywa z ziarnami, musli, siemienia, maku itp. Należy również unikać spożywania buraków czerwonych (buraki fałszują kolor śluzówki jelita).
  1. Na 3 dni przed  kolonoskopią;
  • Nie można podawać dziecku posiłków stałych;
  • Wskazana jest dieta płynna – dowolna ilość herbaty, wody, soków bez miąższu owocowego oraz zup bez warzyw i dodatków.
  1. W dniu poprzedzającym badanie ;
  • Dziecko może zjeść jedynie śniadanie, bez napojów gazowanych i mleka;
  • Około godziny 14. powinno rozpocząć się zasadnicze przygotowanie do badania kolonoskopii, czyli przyjmowanie preparatu FORTRANS wg. zaleceń lekarza.
  • Od momentu rozpoczęcia przyjmowania roztworu FORTRANS dziecko nie może nic jeść, może natomiast pić wodę niegazowaną lub herbatę.
  • Reakcją organizmu na przyjmowanie roztworu będą liczne wypróżnienia, na koniec treścią płynną.
  1. W dniu badania;
  • określonej godzinie w asyście pielęgniarki dziecko zostaje zabrane do Sali Zabiegowej w celu przeprowadzenia badania w znieczuleniu ogólnym.
  • Po podaniu środka usypiającego (dożylnie) pacjent zasypia i budzi się po zakończeniu badania.
  • Następnie trafia do sali pooperacyjnej gdzie dalej jest wybudzany i obserwowany.
  • Po wybudzeniu przewożony jest do oddziału.
  • Dziecko może jeść i pić dopiero od momentu wskazanego przez anestezjologa.

GASTROSKOPIA>>> zobacz

Cel badania;

Gastroskopia jest badaniem pozwalającym lekarzowi na bezpośrednie oglądanie śluzówki żołądka, odźwiernika i dwunastnicy. Badanie przeprowadzane jest przy użyciu endoskopu. Zaletą endoskopu jest możliwość w toku jednego zabiegu ocenienia stanu śluzówki, jak i pobrania do dalszego badania niewielkiego wycinka tkanki budzącej podejrzenie zmian chorobowych.

Przygotowanie do badania

  • Na 8 godzin przed badaniem dziecko nie może nic jeść.
  • Na 4 godziny przed badaniem nie może żuć gumy ani pić.
  • U pacjentów obciążonych ryzykiem……, ze sztucznymi zastawkami serca, po przebytym zapaleniu wsierdzia, z protezą naczyniową lub ze znacznie obniżoną liczbą krwinek białych bezpośrednio przed badaniem może być niezbędne podanie antybiotyku. Decyzję tą podejmuje lekarz kierujący na badanie.
  • Badanie nie może być wykonane bez pisemnej zgody rodzica oraz pacjenta powyżej 16 roku życia.
  • Przed wprowadzeniem endoskopu pielęgniarka znieczula gardło dziecka przez użycie odpowiedniego środka znieczulającego w sprayu.
  • Przez 2 godziny po badaniu pacjent nie może jeść ani pić.
  • Istnieje możliwość przeprowadzenia badania w krótkim znieczuleniu ogólnym. Po podaniu dożylnie środka usypiającego pacjent zasypia na około kilkanaście minut i budzi się po zakończeniu badania. Po zakończeniu badania może jeść dopiero od momentu wskazanego przez anestezjologa.

V. BADANIA RADIOLOGICZNE:

CYSTOURETROGRAFIA MIKCYJNA>>> zobacz

Badanie radiologiczne pęcherza moczowego i cewki moczowej za pomocą środka cieniującego, polegające na podaniu 20% roztworu Ultravist 370 do pęcherza moczowego, po uprzednim jego za cewnikowaniu, przez cewnik w ilości odpowiadającej wielkości pęcherza moczowego. Po wypełnieniu pęcherza moczowego wykonuje się zdjęcia: z wypełnionym pęcherzem moczowym, w trakcie mikcji i po mikcji.

Zasady przygotowania pacjenta

Wymagana jest pisemna, świadoma zgoda pacjenta i/lub rodzica/opiekuna prawnego/ faktycznego. Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania, nie trzeba być na czczo.

UROGRAFIA>>> zobacz

W dniu poprzedzającym badanie:

  • posiłki spożywane w ciągu 24 godzin przed rozpoczęciem badania powinny być skromne i pozbawione składników ciężkostrawnych. Należy unikać pokarmów wzdymających, szczególnie warzyw strączkowych, sałat, owoców, ciemnego
    i świeżego pieczywa, jak również każdego rodzaju niegotowanych warzyw ,
  • przy sporządzaniu jadłospisu można stosować następujące artykuły spożywcze: czerstwy chleb, chudy twaróg, chudy serek, chude wędliny, gotowane mięso, gotowane ubogie w tłuszcze ryby, solone ziemniaki i gotowane warzywa, jak np. szpinak, szparagi, ogórki, pomidory,
  • w przypadku zaparć odpowiednie przygotowanie do badania ustala lekarz kierujący,
  • zaleca się przyjmowanie dużych ilości płynów niegazowanych.

W dniu badania:

W dniu badania należy zgłosić się do Pracowni RTG z niniejszym formularzem,
z dokumentacją medyczną wcześniejszych badań obrazowych (opisy, płyty CD/DVD, zdjęcia RTG) i dotychczasowego leczenia (karty informacyjne) oraz wynik badań laboratoryjnych–kreatyniny (nie starsze niż dwa tygodnie). W przypadkach pacjentów leczonych z powodu nadczynności tarczycy i cukrzycy- metforminą, wymagana jest zgoda odpowiednio: endokrynologa i diabetologa na wykonanie badania z dożylnym podaniem środka cieniującego zawierającego jod, po odpowiednim przygotowaniu do badania przez w/w specjalistów:

  • pacjent pozostaje na czczo,
  • pije wodę niegazowaną,
  • powstrzymuję się od palenia papierosów ,
  • do badania nie jest wymagany pełen pęcherz,
  • godzina badania może ulec zmianie z przyczyn niezależnych,
  • na ok. od 4 do 6 godzin przed badaniem, powinno się powstrzymać od przyjmowania pokarmów (nie dotyczy to dzieci, chorych na cukrzycę).

Większa ilość gazów i mas kałowych w jelitach utrudnia, a często uniemożliwia ocenę zdjęć układu moczowego. Jeżeli przeglądowe zdjęcie RTG jamy brzusznej wskazuje na masy kałowe w jelitach, to należy powtórzyć przygotowanie do badania oraz ustalić nowy termin urografii.

BADANIE KONTRASTOWE GÓRNEGO ODCINKA PRZEWODU POKARMOWEGO >>> zobacz


Badanie jest metodą rentgenodiagnostyczną przełyku, żołądka oraz początkowego odcinka jelita cienkiego, wykonywaną w celu oceny obecności odpływu żołądkowo- przełykowego, przy podejrzeniu wady budowy górnego odcinka przewodu pokarmowego lub stwierdzeniu zmian w górnym odcinku p. pokarmowego, towarzyszących innym chorobom, jak również kontrola po zabiegach operacyjnych zarośnięcia przełyku lub zamknięcia przetoki przełykowo-tchawiczej.

Na badanie pacjent zgłasza się w umówionym terminie, na czczo, ze skierowaniem. Badanie to wykonuje lekarz radiolog.

PASAŻ PRZEWODU POKARMOWEGO >>> zobacz


Badanie jest metodą rentgenodiagnostyczną przełyku, żołądka oraz jelita cienkiego i grubego, aż do odbytnicy, wykonywaną po doustnym podanie środka cieniującego (siarczan baru, Omnipaque 300) , w celu oceny patologii przewodu pokarmowego, zarówno zaburzeń czynnościowych jak i organicznych schorzeń.

Na badanie pacjent zgłasza się w umówionym terminie, na czczo, ze skierowaniem. Badanie to wykonuje lekarz radiolog.

PIELOGRAFIA ZSTĘPUJĄCA >>> zobacz


Badanie rentgenodiagnostyczne układu moczowego polegające na podaniu przez nefrostomię (założony przez chirurga dren do miedniczki nerkowej przez powłoki skórne) rozcieńczonego roztworu środka cieniującego, np. niejonowy ULTRAVIST 370 oraz ocenie wykonanych zdjęć. Powyższe badanie wykonywane jest najczęściej w celu oceny skuteczności zakładanej przetoki moczowo- skórnej w przypadku wad układu moczowego.

FISTULOGRAFIA >>> zobacz

Badanie rentgenodiagnostyczne przetoki, polegające na podaniu środka cieniującego Ultravist 370 przez cewnik założony do stwierdzonej w badaniu klinicznym przetoki i ocenie jej penetracji i łączności z obrazowanymi strukturami ciała.

BADANIE KONTRASTOWE PORTU ZAŁOŻONEGO DO KRĄŻENIA CENTRALNEGO >>> zobacz


Badanie rentgenodiagnostyczne polegające na podaniu środka kontrastowego niejonowy Ultravist 370, Iomeron 400, przez cewnik założony do krążenia centralnego, najczęściej do żyły głównej górnej, żyły udowej i głównej dolnej, do żyły nadobojczykowej oraz ocenie jego drożności jak też obecności ewentualnego braku prawidłowego przepływu, jego nieszczelności. Badanie takie wykonywane jest najczęściej u pacjentów onkologicznych, OIT-u , u których port założony jest do podawania drogą donaczyniową dużej ilości leków lub podczas żywienia parenteralnego.

TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA>>> zobacz

Badanie pacjenta przy pomocy tomografu komputerowego, wykonywane, w zależności od potrzeb bez lub po podaniu dożylnym środka kontrastowego niejonowy IOMERON 400, ULTRAVIST 370 w ilości 1 ml/kg masy ciała.

  • Na badanie tomografii komputerowej pacjent ambulatoryjny zapisuje się w rejestracji ZDO DSK na podstawie skierowania, pacjent hospitalizowany ma umówiony termin badania przez lekarza oddziału.
  • Pacjent ambulatoryjny zgłasza się w dniu wyznaczonego badania do rejestracji ze skierowaniem.
  • Zostaje poinformowany przez rejestratorkę, w którym gabinecie zostanie wykonane
  • Wykonywanie tomografii komputerowej u niemowląt i małych dzieci wymaga znieczulenia ogólnego, w takich przypadkach wymagana jest bezwzględnie kwalifikacja anestezjologiczna oraz wypełnienie przez rodzica/opiekuna karty znieczulenia.
  • Pacjenci Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (SOR) przyjmowani są w pierwszej kolejności.
  • Pacjenci oddziałów UDSK, przyjmowani są zgodnie z wcześniej ustalonym terminem.
  • Technik elektroradiologii obsługujący pracownię Tomografii Komputerowej przyjmuje pacjenta, sprawdza zgodność danych ze skierowaniem.
  • Badanie wykonywane jest zgodnie z wiedzą medyczną i przesyłane na lekarską stację opisową.
  • Po wykonanym badaniu pacjent informowany jest o terminie odbioru wyniku badania
  • Radiolog po przeanalizowaniu wykonuje opis badania.

Przygotowanie pacjenta do tomografii komputerowej

  • pacjent zgłasza się na czczo lub przynajmniej po 6 godz od ostatniego posiłku
  • w stanach nagłych chorzy badani są bez przygotowania
  • w przypadku planowego badania jamy brzusznej w dniu poprzedzającym badanie stosowanie diety płynnej, można stosować dodatkowo środki przeczyszczające (po uzgodnieniu z lekarzem pediatrą)
  • wszelkie przedmioty metalowe, jakie znajdują się przy pacjencie, znacznie obniżają jakość badania, dlatego po porozumieniu z lekarzem, możliwe do usunięcia należy usunąć (szyny unieruchamiające, spinki, itp.)
  • zawsze lekarz kierujący powinien wyjaśnić pacjentowi/rodzicowi jaki jest cel badania, natomiast o przebiegu badania i o tym, jak należy zachować się podczas badania, informacje podane zostaną w ZDO

REZONANS MAGNETYCZNY >>> zobacz


Badanie rezonansu magnetycznego (MR) polega na wykorzystaniu rezonansowego oddziaływania fal o częstotliwości radiowej na protony znajdujące się w polu magnetycznym i rejestracji związanych z tym zjawisk energetycznych. W czasie obrazowania ciała ludzkiego procesy te dotyczą głównie protonów wodoru. Pacjenta umieszcza się w polu magnetycznym aparatu rezonansu magnetycznego, gotowe obrazy przekrojów podłużnych i poprzecznych ciała pacjenta lekarz ogląda na monitorze komputera.

Wszystkie badania wykonywane są zgodnie z posiadaną wiedzą medyczną.

Warunki wykonania badania zapisane są w komputerze rezonansu magnetycznego w postaci protokołów ustalonych dla badan poszczególnych okolic ciała.

  • Na badanie rezonansu magnetycznego pacjent ambulatoryjny zapisuje się w rejestracji ZDO UDSK na podstawie skierowania, pacjent hospitalizowany ma umówiony termin badania przez lekarza oddziału.
  • Pacjent ambulatoryjny zgłasza się w dniu wyznaczonego badania do rejestracji ze skierowaniem.
  • Zostaje poinformowany przez rejestratorkę, w którym gabinecie zostanie wykonane badanie.
  • Wykonywanie rezonansu magnetycznego u niemowląt i małych dzieci wymaga znieczulenia ogólnego w takich przypadkach wymagana jest bezwzględnie kwalifikacja anestezjologiczna oraz wypełnienie przez rodzica/opiekuna karty znieczulenia.
  • Pacjenci oddziałów UDSK, przyjmowani są zgodnie z wcześniej ustalonym terminem.
  • Technik elektroradiologii, obsługujący pracownię przyjmuje pacjenta, sprawdza zgodność danych ze skierowaniem.
  • Badanie wykonywane jest zgodnie z wiedzą medyczną i przeysyłane na opisową stacje lekarską, gdzie po radiolog po przeanalizowaniu , dokonuje opisu badania
  • Po wykonanym badaniu pacjent informowany jest o terminie odbioru wyniku badania

Wszystkie badania wykonywane są zgodnie z posiadaną wiedzą medyczną.

Badania rezonansu magnetycznego wykonywane bez lub ze wzmocnieniem kontrastowym- po padaniu dożylnym  środka paramagnetycznego Gadovist w dawce 0,1ml/kg masy ciała.

Warunki wykonania badania zapisane są w komputerze rezonansu magnetycznego w postaci specjalnych programów ustalonych dla danego badania.

Przygotowanie pacjenta do rezonansu magnetycznego

  • należy przeprowadzić wywiad z pacjentem i rozważyć, czy w ciele pacjenta nie znajdują się elementy metaliczne, które uniemożliwią wykonanie badania lub mogą wywoływać pojawienie się artefaktów pogarszających jakość obrazowania
    • należy uprzedzić pacjenta o efektach akustycznych związanych z pracą systemu gradientowego oraz zwrócić uwagę na konieczność nieporuszania się podczas trwania poszczególnych sekwencji badania- niektórzy pacjenci, niekoniecznie mali, mogą wymagać znieczulenia ogólnego podczas badania, ażeby wyeliminować artefakty ruchowe, które znacząco mogą wpłynąć na jakość obrazów a tym samym ograniczyć wartość diagnostyczną.
    • pacjent nie wymaga specjalnego przygotowania do badania, nie musi być na czczo.

DENSYTOMETRIA>>> zobacz

Wymagana jest pisemna, świadoma zgoda pacjenta i/lub rodzica/opiekuna prawnego/ faktycznego.

Do większości badań densytometrycznych nie należy specjalnie się przygotowywać, jednak należy zastosować się do poniższych wskazówek:

  • pacjent musi być co najmniej 5 dni po: wykonanym wcześniej badaniu rentgenowskim z użyciem środków cieniujących (kontrastu, w tym również badanie KT i badanie z kontrastem barytowym) i ok. 5 dni po badaniach z zastosowaniem izotopów promieniotwórczych – tj. po badaniach z zakresu medycyny nuklearnej; jeśli w/w badania były wykonywane,
  • pacjent musi być co najmniej 5 dni po: wykonanym wcześniej badaniu rentgenowskim z użyciem środków cieniujących (kontrastu, w tym również badanie KT i badanie z kontrastem barytowym) i ok. 5 dni po badaniach z zastosowaniem izotopów promieniotwórczych – tj. po badaniach z zakresu medycyny nuklearnej; jeśli w/w badania były wykonywane,